سلام من اومدم ........................

ساختار و ترکیبات یک جمله در زبان کره ای:

Normal 0 false false false EN-US KO AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

ساختار جمله:

حالت کلی و فرم اصلی (مادر) یک جمله در زبان کره ای همراه با ترکیبات اصلی آن بصورت زیر است:

----» فاعل+مفعول+ متمم+ بخش مسندی (فعل اسنادی)

توضیح اینکه سایر ترکیبات و متعلقات فرعی (قید ، صفت و ... ) در فرمول بالا نشان داده نشده اند.

توضیح:

انواع و اقسام کلمات و نقشها در زبان کره ای ، مرتبه ای از یک کلمه اند که هریک قبل از اینکه مورد استفاده قرار گیرند دارای ماهیت و هویت اصلی مربوط به خود هستند . اما زمانی که در یک جمله استفاده می شوند دارای یک نقش می شوند و جزئی از ترکیبات جمله می گردند. برای مثال در یک جمله اسامی به نشانه ها ی مناسب (الفاظ فاقد تکیه) و کلمات مختلف به پسوندهای مناسب نیاز دارند تا اینکه بتوانند یک ترکیب از یک جمله را تشکیل دهند. فاعل ، مفعول ، فعل (اسنادی) ، متمم ، ترکیب تغییر دهنده، ترکیب قیدی و ترکیب مستقل از جمله ترکیبات یک جمله می باشند. در این میان فعل و فاعل از اصلی ترین ترکیبات و یا قسمتهای یک جمله هستند که حتی می توان تنها از این دو قسمت برای یک جمله استفاده کرد. ( نکته اینکه اغلب حتی فاعل هم حذف می شود.)

 

نکاتی در مورد بخش فعلی جملات:

1. یک فعل در نقش فعلی خود قرار میگیرد زمانی که با پسوندهای پایانی مختلف همراه گردد. مثلاً:

저는 사과를 좋아합니다 --- من سیب دوست دارم

2. یک صفت هم می تواند در نقش فعل قرار گیرد زمانی که با پسوندهای پایانی مختلف همراه گردد. مثلاً:

날씨가 좋습니다 --- هوا خوب است.

3. یک اسم خاص + فعل اسنادی 이다 هم می تواند در نقش یک فعل قرار گیرد. مثلاً:

제 고향은 서울입니다--- محل تولد من سئول است.

4. همیشه مفعول قبل از فعل استفاده می شود. مثال:

저는 사과를 좋아합니다 --- من سیب(را)دوست دارم.

5. متمم (مکمل) فقط برای افعل (اسنادی) ناقص مورد استفاده قرار می گیرند. مثلاً:

آن شخص معلم نیست. --- 그분은 선생님이 아닙니다

6. در اکثر جملات اغلب فاعل حذف می شود. مثلاً:

한국에 다녀왔습니다 (--) /// (من) در کره بوده ام.

 

ترکیبات جمله:

در یک جمله کره ای بطور کلی 7 ترکیب (بخش) وجود دارد:

1.فاعل – 2.مفعول – 3.فعل (بخش مسندی) – 4.متمم –5. ترکیب تغییر دهنده – 6.ترکیب قیدی – 7.ترکیب مستقل.

از آنجایی که با قسمتهای 1 تا 4 تقریباً آشنایی دارید ، به بررسی سایر موارد می پردازم:

5. ترکیب تغییر دهنده: این ترکیب در جمله ، اسامی خاص (اسم/ضمیر/عدد) را دچار تغییر می کند. مثال:

او یک منظره زیبا را دوست دارد. --- 그는 아름다운 경치를 좋아한다

6. ترکیب قیدی: این ترکیب ممکن است فعل ، ترکیب تغییر دهنده و همچنین دیگر ترکیبات قیدی موجود در جمله را دچار تغییر سازد . حتی گاهی ممکن است که این تغییر به تمام جمله نیز سرایت کند و آن را دچار تغییر و تحول کند.

مثال: دیروز برف زیادی آمد (بارید). -- 어제는 눈이 많이 왔습니다

7. ترکیب مستقل: یک ترکیب مستقل بطور جداگانه از دیگر ترکیبات در جمله مورد استفاده قرار می گیرد. مثال:

آه، بالاخره تابستان است (فرا رسید). --- 아, 드디어 여름이구나

سلام بچه ها..................................

در خیالم در خوابم همه جا با اوی

مجنونم در همه جا او را می جویم

خیلی وقت است که رفته ز پیشم

نه ! او نرفته با خود چه می گوی

××××××××

به او بگویــیــد دوســــــــــتش...؟

تقدیم به تو که نمیدانم در خاطرت میمانم یا برایت خاطره میشوم

××××××××

این شب ها

چشم های من خسته است

گاهی اشک ، گاهی انتظار

این سهم چشم های من است

سلاممممممممممممممممممممممممممم

بچه ها تاچند روز دیگه واستون باز اموزش کره ایی میارم

جلسه ی سوم

 

انواع نشانه ها ( الفاظ الحاقی فاقد تکیه )

حتما قبلا با اینها آشنا شدید و می دونید که چی هستند . در اینجا با اونها بیشتر آشنا می شید:

تعریف: نوعی نشانه و یا حرف اضافه هستند که همواره به انتهای یک کلمه مستقل بدون اینکه فاصله ای با اون داشته باشند ، می چسبند که در اون صورت نقش اونها با نقش کلمه تو جمله یکسان می شود.

 

انواع: 1- نشانه های فاعلی ، 2- نشانه های مفعولی ، 3- نشانه های مسندی، 4- نشانه های ملکی

5- نشانه های ندایی ، 6- نشانه های قیدی ، 7- نشانه های ربطی، نشانه های فاعلی ، 8- نشانه های مکمل (تکمیلی) ... البته نشانه های دیگه ای هم هستند اما چون زیاد مهم نیستند من نگفتم.

 

خوب تا اونجا که من می دونم شما با موارد 1و2و3 تقریبا آشنا هستید. مورد 2 توضیح اضافه تری نداره و همون چیزها که قبلا یاد گرفتید کافی اند.

اما موارد 1و3 :

1- نشانه های فاعلی: -이/가, -께서

با دو نشانه 이/가 آشنا هستید . اما نشانه께서برای موارد تجلیلی استفاده میشه یعنی وقتی بخواهیم سطح ادب رو بالا ببریم از این نشانه استفاده می کنیم.

در میان نشانه های بالا تعدادی از نشانه های دیگه هم وجود دارند که عبارت اند از: 은/는, -도, -만, -조차,-마저, -(이)야말로

 

--این نشانه ها می تونند نقش نشانه های فاعلی رو ایفا کنند. مخصوصا دو نشانه은/는 که اسم دیگه اونها "مشخص کننده های موضوع" یه و بارها و بارها به جای نشانه های فاعلی مورد استفاده قرار می گیرند اما با کمی تفاوت که الآن بهتون می گم:

این دونشانه دو نوع کاربرد دارند.

-- مشخص کننده های موضوع نشان دهنده ( تشابه و مقایسه بین فاعل و ...) می باشند. اگر هیچ نوع دلالت ذهنی از مقایسه در کار نباشد این نشانه ها کاربرد ندارند . توضیح اینکه کاربردشان به حرف آخر اسم بستگی دارد.

مثال:

이것은 칼이에요 --- این جسم یک چاقو است. ( در مقایشه با شی ای دیگر)

이것이 칼이에요 --- این جسم یک چاقو است.(جمله خبری ساده.)

 

-- نوع دیگری از کاربرد این دو نشانه یا علامت در بیان تفاوت و تضاد می باشد که برای بیان تضاد بین فاعل و مفعول و یا دیگر اجزای جمله با کلمه یا جمله ی قبلی بکار می رود:

 

آیا یک ساندویچ می خورید؟ // نه. // آیا آب پرتقال می نوشید؟ (نوشیدنی چطور؟)

패스트 푸드를 먹어요? // 아니오. // 오렌지 주스은 마셔요 «-----

 

و حالا چندتا مثال که توی اونها نشانه های فاعلی قرار دارند:

그 학교에는 학생이 많습니다. / در این کلاس تعداد زیادی دانش آموز وجود دارد.

제가 한 번 해 보겠습니다. / من به آن یک تیر خواهم زد.

저희 아버지께서 오셨습니다. / پدرم آمدند.

보스톤은 아름다운 도시입니다. / بوستون شهر زیبایی است

저는 배가 고픕니다. / من خیلی گرسنه هستم.

(جمله آخر نشان می دهد که مثلاً فاعل در میان چندین نفر فقط خود را خطاب می کند و می گوید که "من" گرسنه هستم نه کس دیگر.)

 

4- نشانه های ملکی (پیش اسمی): برای این مورد فقط یک نشانه وجود دارد که معادل آن در انگلیسی همان " OF" است. با مثال زیر بهتر متوجه می شوید:

한국의 수도는 서울입니다. / پایتخت (کشور) کره (شهر) سئول است.

 

5- نشانه های ندایی : این مورد رو توی قسمت بعدی توضیح می دم.

 

6. نشانه های قیدی: عبارت اند از:

-에[به، در], -에게[به], -께[به], -에서[از، در], -로/으로[به، بوسیله ی، با]

فکر نکنم نیازی به توضیح داشته باشند پس فقط چندتا مثال می زنم:

저는 지금 학교에 가요. من اکنون در حال رفتن به مدرسه هستم.

저는 지금 학교에서 오는 길입니다. من اکنون در حال آمدن از مدرسه هستم.

저는 지금 학교 쪽으로 갑니다. من اکنون در حال رفتن به سمت مدرسه هستم.

오늘 저녁 8 시에 만나요. تو را امروز بعدازظهر ، ساعت 8 ملاقات می کنم.

탐은 지금 집에 있습니다. "تام" اکنون در خانه است.

이 책을 제 동생에게 전해 주세요. لطفا این کتاب را به خواهر/برادر کوچکترم بدهید.

이 책을 교수님께 전해 주세요. لطفا این کتاب را به پروفسور بدهید.

 

7. نشانه های ربطی . (مثل: و ، با) از جمله:

-와/과، 하고 ، -(이)며

 

와و과 : به معنی "و" هستند که کاربرد آنها با توجه به حرف آخر کلمه می باشد.

نکته: اینکه این دو نشانه بلافاصله بعد از کلمه ی مورد نظر می آید یعنی بدون هیچ فاصله ای.

نکته: این دو نشانه فقط در میان دوکلمه و در جملات کوتاه استفاده می شوند یعنی در زمان گفتگو و بیان جملات طولانی و یا صحبت با افراد نمی توان از آنها استفاده کرد

به مثال زیر توجه کنید:

포도와 배 둘 다 모두 맛있다. انگور و گلابی هر دو خوشمزه هستند.

 

하고 : به معنی "و" می باشد . این نشانه در جملات محاوره ای استفاده می گردد و مختص گفتگو است.

مثال:

사과하고 배 세 개씩 주세요. لطفا سه عدد سیب و گلابی به من بدهید.

 

-이)며 ): به معنی "و" و "یا" می باشد. توضیح دیگری ندارد.

مثال:

사과며 귤이며 그 모든 과일들을 다 좋아한다.من تمامی میوه ها را دوست دارم ؛ سیب ، پرتغال و ..

 

8- نشانه های مکمل ( تکمیلی):

این نشانه ها در تعیین تر کیبات جمله نقشی ندارند و فقط معنا و حالتی خاص را به کلمه بعدی منتقل می نمایند بدون توجه و ارتباط با ترکیبات جمله. چرا که ترکیب جمله بطور تلویحی معین می گردد. این نشانه ها (که تعداد آنها بسیار زیاد است) عبارت اند از:

-도[همچنین، هم ، و، بعلاوه]

-은/는[مقایسه/تاکید]

-만[فقط]

-까지[تا اینکه ،تا آنجا که]

-마저[بعلاوه، گذشته از این، حتی]

-조차[حتی، همچنین، بعلاوه]

-부터[از ، از آنجایی که، اولاً]

- 이)야말로 )[براستی، در حقیقت]

-이)라도 )[ولو اینکه ، اگر هم، از آنجایی که]

-커녕[برعکس، اصلاً،دور از، بجای]

-밖에[بیرونی ،بیرون ،ظاهری، فقط]

- 만큼 [با ، توسط، ] و ( as...as)

-이)든 ) [هرچه، هرقدر ، ] و ( whether...or)

- 이)나마) [به هر حال، با وجود این ، در هر صورت]

-대로[هر طور ، تفکیکاً / جداگانه ، به محض اینکه]

-토록[آنقدر که ، بقدری که]

-마다[هر ، هریک ]

 

و اما مثالها:

인삼은 한국에서만 잘 자랍니다. جیسینگ فقط در کره خوب رشد می کند.

배고픈데 라면이라도 먹읍시다. از آنجایی که ما خیلی گرسنه هستیم، بیا تا رشته فرنگی سرد بخوریم.

앨리스도 집에 있다고 합니다. (آنها)می گویند که آلیس همچنان / هنوز در خانه است

 جلسه ی دوم

سلام.

قسمتهای یک جمله و یا عنوان بهتر: اقسام کلمه در زبان کره ای.

اقسام کلمه در یک جمله نوعی از طبقه بندی لغات از لحاظ عمومیت آنها در علم گرامری و یا دستور زبان می باشند.در این زبان 9 نوع کلمه که ممکن است در یک جمله بکار گرفته شوند وجود دارد: اسم ، ضمیر ، عدد، فعل، صفت، لفظ الحاقی بدون تکیه ( ویا به تعبیری : نشانه ها) ، توصیف کننده ، قید و حرف ندایی.

در اینجا به بررسی آنها می پردازیم:

 

1. اسم : در زبان کره ای اسامی سه نوع هستند :

الف) اسامی با قاعده – نام یک جسم و یا منظره و یا حتی یک محل

مثال: 하늘, 땅, 냉장고, 꽃،음악

ب) اسامی خاص – نام یک شخص خاص و یا یک مکان خاص

مثال: 이순신, 삼성, 코카콜라, 한국, 미국, 보스턴

ج) اسامی غیر مستقل – اسمی که نمی تواند بدون یک اسم و یا توصیف کننده بعدی استفاده شود.

مثال: 녘, 지, 때문, 만큼것, 데, 바, 듯, 체, 수,

و نیز تمامی واحدها (حروف شمارنده) : (개, 분, 마리,초, 잔, 대, 채, 켤레, …..)

 

2. ضمیر: کلماتی هستند که بر اسمها دلالت و یا جایگزین آنها می شوند. ضمایر هم در سه دسته طبقه بندی می شوند:

الف) ضمایر شخصی: بر اول ، دوم و سوم شخص دلالت می کنند.

مثال: 너, 당신, 그대, 너희, 나, 우리, 저희،이분, 저분, 그분

ب) ضمایر اشاره : به یک شئ و یا یک جهت (سو) دلالت می کنند.

مثال: 이것, 저것, 그것,여기, 저기, 거기

ج) ضمایر پرسشی: بر فاعل های پرسشی دلالت می کنند

مثال: 누구, 언제, 어디, 무엇

 

3. عدد

4. فعل

5.صفت

( که فکر نمی کنم نیازی به معرفی داشته باشند.)

 

6. توصیف کننده: کلماتی هستند که بعد از اعداد ، اسامی و ضمایر می آیند و باعث تغییر در این سه عنصر می شوند.

مانند: 새 노래

 

7. نشانه ها (الفاظ فاقد تکیه) :

این نشانه ها به منظور ساخت ترکیبات مختلف جملات، تقریبا به تمامی کلمات متصل می شوند. اینها تنها نشانه هایی هستند که بدون فاصله و فضای خالی به کلمه ی بعد از خود می چسبند.

 

8. قید : کلماتی هستند که بعد از آنها افعال و صفات قرار می گیرند که یا باعث تغییر در این دو عنصر و یا باعث تغییر در کل جمله می شوند. مانند:

아주 예쁜 꽃, 열심히 뛴다

 

9. حرف ندا: کلماتی هستند که بطورحسی بیان می شوند و همواره نشان دهنده ی احساسات هستند و در جمله بطور جداگانه و مستقلی استفاده می شوند: مانند:

آخ ، آهای ، آه ، هی ، وای و ......

 

توی درس بعدی به بررسی ساختار جمله و ترکیبات یک جمله در زبان کره ای می پردازیم.

خدانگهدار.